Meezingkerstfeest 2013

Op zondag 22 december (traditie-getrouw de laatste zondag voor de kerst) vond opnieuw de Volkskerstzang plaats, nu onder de nieuwe naam: Meezing Kerstfeest.


Promotie-tour

Voorafgaand vond een promotietour plaats op diverse plaatsen in Eindhoven: (klik op de links)
Foto 15 december 2013.
Foto’s 21 december 2013.

Video 21 december 2013 – Jingle Bells
Video 21 december 2013 – Hark the Angels


Meezing Kerstfeest 22 dec

Klik hier om het affiche te downloaden (pdf).
Klik hier om het programma-boekje te downloaden (pdf).

Foto’s 22 dec (46 x)
Compleet programma:  Video 22 dec 2013 (1 hr 30 min)
Enkel onderdelen:
Video 22 dec 2013 – Intrada
Video 22 dec 2013 – Benedictus
Video 22 dec 2013 – Stop The Cavalrie
Video 22 dec 2013 – All I Want For Christmas

MeezingKerstfeest_2013_Affiche


Kerstverhaal

Voorgelezen door Anja van Dijk.

Zoals in de hemel……

Het is 35 jaar geleden dat Daniel Dareus hier voor het laatst was. Nu is hij weer teruggekeerd naar zijn geboortedorp op het prachtige Zweedse platte land. Het dorp dat hij verlaten had. Hij werd gepest. Hij was anders. Hij had maar één passie en dat was viool spelen. Niemand begreep hem. Op zeker moment was hij niet langer veilig. Hij vlucht naar het buitenland, neemt aan andere naam aan en studeert hard om zijn droom te verwezelijken: muziek maken die de harten van de mensheid opent.

Zijn muzikale carrière gaat voorspoedig. Hij groeit uit tot een wereldberoemde, geliefde dirigent. Iedereen houdt van hem, maar hij word geleefd door zijn overvolle agenda. De druk en de roem verslijten zijn hart. Daniël gooit het roer om en keert terug naar zijn geboortedorp. Hij koopt hier een oude school, gaat erin wonen en ontmoet voor het eerst Lena in een plaatselijke winkel. Lena is een vrouw vol levensvreugde en zij weet bij Daniël sinds lange tijd een voorzichtige glimlach op zijn gezicht te toveren. De bewoners herkennen Daniël niet, zij kennen hem immers alleen maar als de wereldberoemde dirigent.

Daniel wordt daarom gevraagd om het lokale kerkkoor te leiden. Hij ontdekt op een koude winterse dag dat Gabriëlla wordt mishandeld door haar man Conny – één van Daniels vroegere pestkoppen- en hij besluit het aanbod aan te nemen.

Daniël leert de koorleden hun eigen unieke stem te herkennen en vooral te luisteren naar elkaar. Door goed af te stemmen, smelten de tonen bijna als vanzelf samen tot een prachtige harmonische compositie.

Tijdens één van de repetities komt Conny binnen. Hij is stomdronken en sleurt Gabriëlla mee naar buiten. Iedereen weet dat zij al jaren door hem wordt mishandeld, maar niemand onderneemt iets.

In de weken daarna besluit Daniel een stuk te componeren speciaal voor Gabriëlla en vraagt haar dit te zingen op het grote concert wat in het dorp zal worden gehouden. Het lied opent haar hart. Gabriëlla is vreselijk bang,maar schraapt al haar moed bij elkaar en voor een uitverkochte zaal zingt zij: vanaf nu is het leven van mij, ik wil voelen dat ik leef, ik ben zoals ik ben, ik wil zíjn wie ik ben …..want mijn leven is alleen van mij.

Ondertussen zijn er ook verschillende ontmoetingen tussen Lena en Daniel en de liefde bloeit langzaam tussen hen op, zonder dat ze deze uitspreken naar elkaar. Teleurgesteld als ze zijn in eerdere relaties, durven ze hun harten niet volledig te openen.

Na het succesvolle dorpsconcert wordt besloten het koor in te schrijven voor een koorwedstrijd in Oostenrijk, met de titel “laat de mensen zingen”. Als Daniel dit hoort is hij daar helemaal niet blij me. Een wedstrijd in zingen gaat tegen zijn geloof in. Zingen is niet voor competitie bedoeld, maar uiteindelijk stemt hij toe en het koor vertrekt naar Oostenrijk.

De komst van Daniel heeft in het dorp veel in beweging gebracht. Alle koorleden kunnen én mogen tijdens de repetities volledig zichzelf zijn. Het koor voelt als een veilige familie. De muziek verbindt hen met elkaar en het stelt hen in staat los te komen uit oude vastgeroeste patronen. Gabriëlla durft het aan om Conny te verlaten en andere leden die gevangen zaten in relaties spreken zich uit en staan op voor zichzelf én elkaar.

Enige tijd later vertrekt het gezelschap voor de lange reis naar Oostenrijk. Vlak voor het grote optreden verwoordt Daniel eindelijk zijn liefde voor Lena. Wanneer hij daarna naar de stad fietst, is hij zo in de wolken dat hij de tijd vergeet. Als de kerkklok slaat, schrikt hij :gauw, gauw, fietsen voordat ik te laat ben! Hij vergeet helemaal zijn versleten hart en eenmaal in het theater stort hij in. Helemaal alleen, want iedereen zit al in de zaal.

Daniël is nog net voldoende bij bewustzijn om via de luidspreker de tonen vanuit de concertzaal te horen. De koorleden staan klaar op het podium, maar vanwege Daniëls afwezigheid beginnen zij alvast met een oefening die zij al zo vaak met hem hebben gerepeteerd: één van de koorleden zet een willekeurige toon in en eén voor éen mengen de anderen zich in dat akkoord.

De droom van Daniel komt uit want ook de mensen in de zaal pakken elkaars hand en vinden hun toon. De klanken smelten samen tot één groot harmonisch geheel. Er verschijnt een lach op Daniëls gezicht. Zó moet een hemelse engelenschare klinken. Dit is muziek die harten opent!

Of zoals Gabriëlla zong: ik wil voelen dat ik leef, zijn wie ik ben, ik wil voelen dat ik mijn leven leef zoals ik dat wil.

Door dát te doen ontstaat er meer harmonie in de wereld en een beetje hemel op aarde.

Laat dat de kerstgedachte zijn: iedereen zingt zijn eigen toon in ‘t koor van het leven.


Na afloop van deze vertelling speelde Muziekvereniging Wilhelmina het nummer ” Gabriella’s Song”, met zang van Laetitia Gerards.